ترجمه و معنی فظ در فرهنگ لغت عربی-فارسی المعانی فظ : فظ : تلفظ کردن , رسما بيان کردن , ادا کردن فظ : فظ : تند , پرتگاه دار , سراشيبي , ناگهان , ناگهاني , بيخبر , درشت , جداکردن , خشن , بي نزاکت , دهاتي , بي ادب , بي ادبانه , سيل زده کردن , از اب پوشانيدن , زير سيل پوشاندن , اشباع کردن , عوامانه , عاميانه , پست , رکيک , مبتذل فَظ : فَظ : [ فظّ ]: مص - ج افْظَاظ : مرد سنگدل و بد زبان و بد اخلاق ، ج فِظَاظ و فُظُوظ : آبى كه در شكنبه شتر ذخيره شود و به هنگام تشنگى در بيابان با پاره كردن شكم شتر آن را مى نوشند - ( ح ): نوعى گُراز ماهى يا فيل ماهى دريائى كه به خوك شباهت دارد . فَظَّ : فَظَّ : فَظَاظَةً و فِظَاظاً و فَظَظاً [ فظّ ]: خشن و بد اخلاق شد - - فظّاً : از آب ذخيره شده در شكنبه شتر در بيابان خشك آشاميد .
موضوعات مرتبط: متفرقات

تاريخ : سه شنبه نوزدهم آبان 1394 | 13:41 | نویسنده : سيد سجاد اطهر موسوي تبتي | نظر Comment


.: Weblog Themes By RoozGozar.com :.