پرسش:
 تفاوت ديدگاه انجيل و قرآن در مورد سيماي مسيح چگونه است؟
پاسخ:
قرآن حضرت مسيح (ع) و مادر گرامي او مريم  ـ عليه السلام ـ را به نيكو ترين صفات ياد مي‌كند چه صفتي بالاتر از اين كه او از جانب خدا به وسيله «روح القدس» كه بزرگترين فرشته الهي است تأييد مي‌شد چنانكه مي‌فرمايد: «وَ آتَينا عِيسَي بنَ مَريَمَ البَيِناتِ وَ أَيَدناهُ بِروحِ القُدُسِ» بقره/87 [ما به مسيح معجزات داديم و او را به روح القدس تأييد كرديم]. از نظر كمال روحي همين بس كه در دوران كودكي بامردم سخن مي‌گفت، چنانكه مي‌فرمايد: «تُكَلِمُ الناسَ فِي المَهدِ» مائده/110 [با مردم در گهواره سخن مي‌گفتي]
در دوران نبوت، نابينايان و بيماران را شفا مي‌داد و مردگان را زنده مي‌كرد: «وَ تُبرِيُ الأَكمَهَ وَ الأَبرَصَ بِإِذنِي وَ إِذ تُخرِجُ المَوتي بِإِذنِي». مائده/110 [نابينايان و بيماران را به اذن من شفا مي‌دادي و مردگان را به اذن من زنده مي‌كردي].
قرآن مجيد مسيح را در دو مورد كلمه الله خوانده است و مي‌فرمايد: «إِنَ الله يُبَشِرُكَ بِكَلَمَةِ مِنهُ اسمُهُ المَسيحَ عِيسَي بنَ مَريَمَ». آل عمران/45 [خدا به تو اي مريم به كلمه‌اي به نام مسيح بشارت مي‌دهد]. «إِنَما المَسيحَ عِيسَي بنَ مَريَمَ رَسولُ اللهِ وَ كَلِمَتُهُ أَلقاها إِلي مَريَمَ». نساء/171 [مسيح و عيسي بن مريم پيامبر خدا و كلمه اوست كه بر مريم القا كرد]. قرآن او را از صالحان مي‌شمارد چنانكه مي‌فرمايد: «وَ يَحيي وَ عِيسي وَ إِلياسَ كُلٌ مِنَ الصالِحينَ». انعام/85 [و يحيي و عيسي و الياس از صالحان هستند].
قرآن شخصيت او را اين چنين توصيف مي‌كند و درباره كتاب او چنين مي‌فرمايد:  «وَ أَنزَلَ التَوراةِ وَ الإِنجيلَ مِن قَبلُ هُديً لِلناسِ». آل عمران/3 [تورات و انجيل را قبلا نازل كرديم كه هر دو مايه هدايت مردم است». درآيه ديگر مي‌فرمايد: «وَ آتَيناهُ الإِنجيلَ فِيهِ هُديً وَ نُورٌ». مائده/46 [انجيل را به مسيح داديم در ان هدايت و نور براي مردم است]. در ستايش مقام انجيل همين بس كه او در رديف قرآن ذكر مي‌كند: «وَعَداً عَلَيه حَقاً فِي التَوراهِ وَ الإِنجيلَ وَ القُرآنِ» توبه/111 [اين وعده حقي است در تورات و انجيل و قرآن]. حضرت مسيح شخصيتي است كه خداوند به او حكمت آموخت، و مي‌فرمايد: «وَ إِذ عَلَمتُكَ الكِتابَ وَ الحِكمَهَ» مائده/10 [من بر تو كتاب و حكمت آموختم]. قرآن او را نسبت به مادر، مهربان و علاقمند معرفي مي‌كند و مي‌فرمايد: «وَ بِراً بِوالِدَتِي وَ لَم يَجعَلنِي جَباراً شَقِياً» مريم/32 [نسبت به مادر، مهربانم و خداوند مرا ستمگر نيافريده است].
سيماي مسيح (ع) در انجيل:
 انجيل او را يك مرد شراب ساز و بي علاقه به مادر معرفي مي‌نمايد از اين جا روشن مي‌گردد كه چرا قرآن عنايت دارد انجيل را مايه هدايت «هدي للناس» و شخص او را مهربان به مادر معرفي نمايد. اينكه معرفي‌هاي انجيل: عيسي به مادر خود توهين مي‌كند: «وقتي عيسي با شاگردان خود مشغول سخن گفتن بود، مادر و برادران وي بيرون مجلس ايستاده بودند و مي‌خواستند با او گفتگو كنند. كسي به عيسي گفت مادر و برادران تو بيرون مجلس ايستاده‌اند و مي‌خواهند باتو سخن بگويند او پاسخ داد، مادر من كيست؟ و برادران من كدامند؟ سپس دست به سوي شاگردان خود دراز كرد و گفت: اينها مادران و برادران من هستند هر كس خواهش پدر مرا كه در آسمانهاست بجا آورد او برادر و خواهر و مادر من است». (انجيل متي/فصل12) شما بار ديگر در اين جمله‌ها دقت كنيد و در اين سخنان بي اساس قدري بينديشيد زيرا صريح اين سخن اين است كه مسيح به ساحت مادر پاكدامن و نيكوكار خود جسارت كرده، او را از ديدار خود محروم ساخته است و شاگردان خود را بر او مقدم داشته است در صورتي كه شاگردان مسيح به عقيده انجيل كساني هستند كه وي درباره آنها چنين گفته است: «آنان ايمان ندارند و در دل آنان به اندازه سنگيني خردلي ايمان وجود ندارد». (انجيل مرقس/فصل4) «آنان همان افرادي هستند كه مسيح از آنان درخواست نموده كه شبي را كه يهود بر او هجوم مي‌آورد، بيدار بمانند ولي آنان گوش به فرمان او ندادند و هنگامي كه يهود مسيح را دستگير كرد او را ترك گفته پا به فرار نهادند». (انجيل متي/فصل17) نمونه‌اي از بدگويي‌هاي انجيل درباره حواريين بود.
تبديل آب به شراب از طريق اعجاز:
«روزي مسيح در مجلس عروسي شركت كرد و شراب براي افراد كم آمد مسيح از راه اعجاز شش ظرف آب را به شراب تبديل كرد». (انجيل يوحنا/فصل12) «مسيح شراب مي‌خورد بلكه شخص ميگساري بود». (انجيل متي/فصل11) ما ساحت مقدس حضرت مسيح (ع) را از اين افتراي بزرگ منزه مي‌نماييم گذشته از اين، در عهدين كرارا به حرمت شراب تصريح شده است مانند: «خداوند به هارون گفت وقتي تو و فرزندانت وارد خيمه اجتماع شديد، شراب نخوريد مبادا كه بميريد اين قانون ابدي خدا درباره تمام قرنها است». «در پرتو اجتناب از شراب، حرام و حلال و پاك و نجس را از هم تميز دهند». (سفرلويان/فصل10/جمله‌هاي 8و9) «فرشته‌اي به زكريا گفت: دعاي تو مستجاب شد و همسرت براي تو پسري خواهد آورد تو او را يحيي  خواهي ناميد. او نزد خدا بزرگ مي‌شود و شراب نخوهد نوشيد». (انجيل لوقا/فصل1). مانند اين جمله‌ها حاكي از آن است كه شراب در كتب عهدين نيز حرام است ولي گفتارهاي گذشته نمونه‌اي از خرافات و افسانه‌هاي كتب عهدين كنوني است كه هرگز با برهان و منطق صحيح وفق نمي‌دهد.


موضوعات مرتبط: مطالعه کتب مقدس عهدین

تاريخ : یکشنبه بیست و دوم آذر 1394 | 12:51 | نویسنده : سيد سجاد اطهر موسوي تبتي | نظر Comment


.: Weblog Themes By RoozGozar.com :.