سیدسجاداطهر موسوی: غزل ہر ایک بات پہ کہتے ہو تم کہ تو کیا ہے  تمھیں کہو کہ یہ اندازِ گفتگو کیا ہے  نہ شعلے میں یہ کرشمہ نہ برق میں یہ ادا  کوئی بتاؤ کہ وہ شوخِ تند خو کیا ہے  یہ رشک ہے کہ وہ ہوتا ہے ہم سخن تم سے  وگرنہ خوفِ بد آموزیٔ عدو کیا ہے  چپک رہا ہے بدن پر لہو سے پیراہن  ہمارے جیب کو اب حاجتِ رفو کیا ہے  جلا ہے جسم جہاں، دل بھی جل گیا ہوگا  کریدتے ہو جو اب راکھ جستجو کیا ہے  رگوں میں دوڑتے پھرنے کے ہم نہیں قائل  جب آنکھ سے ہی نہ ٹپکا تو پھر لہو کیا ہے  وہ چیز جس کے لیے ہم کو ہو بہشت عزیز  سوائے بادۂ گل فامِ مشک بو کیا ہے  پیوں شراب اگر خم بھی دیکھ لوں دو چار  یہ شیشہ و قدح و کوزہ و سبو کیا ہے  رہی نہ طاقتِ گفتار اور اگر ہو بھی  تو کس امید پہ کہیے کہ آرزو کیا ہے  ہوا ہے شہ کا مصاحب پھرے ہے اتراتا  وگرنہ شہر میں غالبؔ کی آبرو کیا ہے (مرزا اسداللہ خان غالب) اھل ادب کی خدمت میں سلام صبحگاہی و صبح بخیر
موضوعات مرتبط: عمومی مطالب

تاريخ : شنبه بیست و نهم مهر 1396 | 5:33 | نویسنده : سيد سجاد اطهر موسوي تبتي | نظر Comment


3/9/2017 تقلید کیا ہے؟

( مجتھد کے فتوی پر عمل کرنے یا عمل کرنے کا ارادہ کرنے کو تقلید کہا جاتا ھے )

 

تقلید ، لغت میں کسی ھار کا گردن میں پہننے کو کہا جاتا ھے ؛ " هو تعلیق القلادة و نحوها فى العنق " اور اصطلاح میں متعدد معانی ذکر ھوئے ھیں ، ان میں سے بعض یہ ھے :

 

 1 ـ دوسرے کی بات پر عمل کرنا ؛ " العمل بقول الغیر " مثلا ڈاکٹر کہے کہ تمہیں فلان چیز سے پرہیز کرنا ھوگا، تو مریض اس چیز سے پرہیز کرتا ھے اسے تقلید کہا جاتا ھے ؛

 2 ـ کسی کے فتوی کو عمل کرنے کے قصد کیساتھ اخذ کرنا ؛ " الأخذ بفتوى الغیر للعمل به " ؛

 3 ـ دل سے اپنے آپ کو کسی کے فتوی پر عمل کرنے کے لئے تصمیم ( عزم و ارادہ ) گیری کرنا ،اگر چہ اس کے فتوی پر ابھی عمل نہ کیا ھو یا فتوی کا علم بھی حاصل نہ ھوا ھو؛  "الالتزام بالعمل بفتوى الغیر و ان لم یعمل بل و ان لم یأخذ ... ".

 "آخوند خراسانی" فرماتے ھیں: تقلید کسی دوسرے شخص کی رای کو اس سے دلیل اور تفصیل طلب کئے بغیر احکام اور فروع دین میں اس پر عمل کرنے کے ارادے سے اخذ کرنے کو کہا جاتا ھے. بنابراین ، اگر مکلف مجتھد کے توضیح المسائل سے آخر عمر تک استفادہ کرتے ھوئے اس کے مطابق عمل کرے تو تقلید تحقق پذیر ھوتئ ھے .

 بعض دیگر علماء جیسے مرحوم " صاحب معالم " فرماتے ھیں کہ تقلید مجتھد سے دلیل طلب کئے بغیر فتوی پر عمل کرنے کو کہا جاتا ھے؛لیکن تقلید فتوی پر عمل کرنے سے پہلے تحقق ھونی چاہئے تاکہ عمل کو اسی تقلید پر استناد کرکے بجالائے اور اگر عمل تقلید سے محقق ھو تو اس کا لازمہ یہ بنتا ھے کہ پہلا عمل تقلید کے بغیر انجام پایا ھے۔ 

 
کتاب  " عروة الوثقى " کے مطابق؛ تقلید دل سے اپنے آپ کو کسی مشخص مجتھد کے فتوی کے مطابق عمل کرنے کا پابند سمجھتے ھوئے ارادہ کرنے کو کہا جاتا ھے ، اگرچہ ابھی اس کے فتوی کے بارے میں علم حاصل نہ ھوا ھو یا اس کے فتوی کے مطابق ابھی کوئی عمل انجام نہ دیا ھو۔ اس بناء پر تقلید تحقق پانے کے لئے قلبی ارادہ کافی ھے۔


 بعض دوسرے علماء متاخرین کی رائے یہ ھے کہ: تقلید ، سے مراد مقام عمل میں مجتھد کی رای پر استناد کرنا ھے ۔


بناء بر این عوام الناس کے لئے مجتھد کی تقلید ضروری ھے کیونکہ؛
ھر شخص بطور اجمال یہ جانتا ھے کہ اس پر کوئی تکلیف ھے لیکن تکلیف کے بارے میں تفصیلی علم نہیں رکھتا لھذا اسے چاہئے کہ کسی ایسے شخص کی تقلید کرے جو احکام کو دلیل اور منابع اصلی سے جانتا ھو۔ 

والسلام علیکم ورحمة اللہ


موضوعات مرتبط: عمومی مطالب

تاريخ : جمعه بیستم اسفند 1395 | 6:56 | نویسنده : | نظر Comment
آیین‌نامه تدوین مقاله علمی مدرسه فقهی امام محمد باقر علیه السلام شاخص‌های یک مقاله علمی 1. موضوع مقاله: مقاله علمی دست کم باید دارای یکی از ویژگی های ذیل باشد: ارائه کننده نظریه یا یافته های جدید علمی ارائه کننده تقریر یا تبیین جدید از یک نظریه ارائه کننده استدلال جدید برای یک نظریه ارائه نقد جامع علمی یک نظریه 2. ساختار مقاله: 1. عنوان: عنوان باید: الف. ناظر به پرسش اصلی تحقیق ب.در عین اختصار، گویا و رسا ج.به دور از صنایع ادبی و ابهام باشد. 2. چكيده مقاله: در چكيده بايد عصاره مقاله در 150 تا 200 كلمه آورده شود. بخشهای اصلی یک چکیده عبارتند از: معرفی موضوع در یک یا دو جمله ارائه هدف در یک یا دو جمله طرح یافته های اصلی در یکی دو جمله ارائه مهمترین نتیجه به دست آمده در یک جمله 3. كليد واژه: كلماتي است برآمده از متن مرتبط با موضوع اصلي مقاله كه خواننده با مطالعه آنها، به محتواي اصلي پژوهش پي مي­برد. در حقيقت، كليد واژه­ها، در حكم موضوعات جزئي مقاله اند كه پس از چكيده مي­آيند. واژگان كليدي به خواننده كمك مي­كند تا پس از خواندن چكيده و آشنايي اجمالي با روند تحقيق، بفهمد چه مفاهيم و موضوعاتي در اين مقاله مورد توجه قرار گرفته است. 4.مقدمه: بخش های اصلی مقدمه عبارتند از: الف. ضرورت تحقیق ب. تبیین مسأله ج. مرور ساختار مقاله د. پیشینه ی تحقیق 5. متن اصلی و بدنه مقاله: این بخش، قسمت اصلي مقاله است كه در آن به سئوالات تحقيق به طور تفصيلي پاسخ داده می‌شود. بهترين مقاله، نوشتاري است كه با كمترين كلمات، بيشترين محتواي علمي را توليد و به حل مسأله­اي بي­انجامد. جمله­هاي ساده، گويا و صحيح از ضروريات يك متن علمي است. 6. نتيجه گیری: نتيجه مقاله، گزارش نتايج تحقيق بدون ذكر استدلال، استناد و ارجاع است. تبصره: چنانچه مقاله پیوست یا ضمایمی داشته باشد، قبل از منابع و مآخذ قرار می­­گیرد. 7. منابع و مآخذ: محقق بايد در پايان مقاله، فهرستي از منابع و مآخذي كه در متن به آنها استناد كرده است را به ترتيب حروف الفبا بياورد. تنظیم فهرست منابع در پایان مقاله به ترتیب ذیل می­آید: برای درج مشخصات کتاب: نام کتاب، نام و نام خانوادگی نویسنده، ترجمه یا تصحیح یا تحقیق: نام و نام خانوادگی مترجم، مصحح یا محقق، شهر محل انتشار، انتشارات، نوبت چاپ، سال نشر. برای درج مشخصات نشریات: نام مقاله، نام و نام خانوادگی نویسنده، نام نشریه، شماره، محل نشر، سازمان یا موسسه یا ارگان منتشر­ کننده، تاریخ انتشار. تذکر: آدرس­دهی در متن مقاله باید به روش پا­نوشت (پاورقی) و با ذکر نام منبع، شماره جلد و صفحه­ای که مطلب مورد نظر از آن نقل شده انجام شود و مشخصات کتاب­شناسی در فهرست منابع انتهای مقاله قرار گیرد. آیین‌نامه تدوین مقاله علمی مقدمه: مقاله علمی معمولاً در نتیجه پژوهش منطقی، ژرف و متمرکز نظری، عملی یا مختلط، به کوشش یک یا چند نفر در یک موضوع تازه و با رویکردی جدید با جهت دستیابی به نتایجی تازه، تهیه و منتشر می گردد. چنین مقاله ای در واقع گزارشی است که محقق از یافته های علمی و نتایج اقدامات پژوهشی خود برای استفاده سایر پژوهشگران، متخصصان و علاقه مندان به دست می دهد. تهیه گزارش از نتایج مطالعات و پژوهش های انجام شده، یکی از مهم ترین مراحل پژوهشگری به شمار می رود؛ زیرا اگر پژوهشگر نتواند دستاوردهای علمی خود را در اختیار سایر محققان قرار دهد، پژوهش او هر اندازه هم که مهم باشد، به پیشرفت علم کمکی نخواهد کرد؛ چون رشد و گسترش هر علمی از طریق ارائه و به هم پیوستن دانشِ فراهم آمده از سوی فردفرد اندیشمندان آن علم تحقق می یابد. همان طور که پژوهشگر پیش از اقدام به پژوهش، نیازمند توجه و بررسی یافته های علمی پژوهشگران قبل از خود است تا بتواند یافته های علمی خود را گسترش بخشد، دیگران نیز باید بتوانند به یافته های پژوهشی او دسترسی پیدا کنند و با استفاده از آنها فعالیت های علمی خود را سازمان داده، در ترمیم و تکمیل آن بکوشند. از امتیازهای مهم یک مقاله می توان به مختصر ومفید بودن، بِروز بودن و جامع بودن آن اشاره کرد؛ زیرا محقق می تواند حاصل چندین ساله پژوهش خود در یک رساله، پایان نامه، پژوهش، یا حتی یک کتاب را به اختصار در یک مقاله علمی بیان کند تا پژوهشگران دیگر بتوانند با مطالعه آن مقاله از کلیات آن آگاهی یابند و در صورت نیاز بیشتر، به اصل آن تحقیقات مراجعه کنند. بدین منظور، امروزه نشریات گوناگونی در زمینه های مختلف علمی- پژوهشی نشر می یابد و مقاله های به چاپ رسیده در آنها، اطلاعات فراوانی را در اختیار دانش پژوهان قرار می دهند. لازم است محققان با شیوه تدوین مقالات علمی آشنا باشند تا بتوانند با استفاده از شیوه های صحیح، با سهولت، نتایج تحقیقات و مطالعات خود را به صورت مقاله در اختیار علاقه مندان قرار دهند. نوشتن مقاله مستلزم رعایت اصولی در ابعاد مختلف محتوایی، ساختاری و نگارشی است. ملاک های محتوایی یک مقاله علمی یکی از مهم ترین ابعاد مقاله علمی، محتوای علمی و ارزشمندیِ کیفی آن است. مقاله باید یافته های مهمی را در دانش بشر گزارش نماید و دارای پیامی آشکار باشد؛ بنابراین پیش از تهیه مقاله، محقق باید از خود بپرسد که آیا مطالب او آن قدر مهم است که انتشار آن قابل توجیه باشد. آیا دیگران از آن بهره خواهند برد؟ و آیا نتایج پژوهش او، کار آنها را تحت تأثیر قرار خواهد داد؟ مقاله علمی دست کم باید دارای یکی از ویژگی های ذیل باشد: ارائه کننده نظریه یا یافته های جدید علمی ارائه کننده تقریر یا تبیین جدید از یک نظریه ارائه کننده استدلال جدید برای یک نظریه ارائه نقد جامع علمی یک نظریه در اینجا به چندین اصل مهم از اصول و معیارهای محتوایی پژوهش علمی اشاره می گردد که توجه به آنها قبل از تهیه مقاله به ارتقای کیفیت آن کمک می نماید. الف) فرایند «تفکر»: تفکر، تلاش برای معلوم کردن مجهول با استفاده از علوم موجود است. بنابراین اساسی ترین محور محتوایی یک پژوهش علمی، آن است که مجهولی را روشن نماید. بر این اساس، هر پژوهش علمی در پی پاسخ دادن به پرسش هایی است که تاکنون برای مخاطبان کشف نشده است. از این رو پژوهش علمی همیشه با طرح یک یا چند سئوال آغاز می شود که محقق در صدد پاسخگویی به آنهاست. ب) منطقی بودن: منطق که راه درست اندیشیدن (تصور) و صحیح استدلال آوردن (تصدیق) را می آموزاند، ابزار ضروری یک مقاله علمی است و محقق باید شایستگی لازم را در استدلال آوردن، تحلیل محتوا و نتیجه گیری داشته باشد. قواعد تعریف، طبقه بندی، استنباط های قیاسی و استقرایی، روش های مختلف نمونه برداری و غیره همه از ویژگی های منطقی یک مقاله علمی است که محقق باید به آنها توجه داشته باشد. ج) انسجام و نظام دار بودن: مرتبط بودن اجزای مختلف مقاله با همدیگر، همچنین متناسب بودن آنها با عنوان مقاله و ارتباط عناوین فرعی با همدیگر، از جمله مواردی است که به تحقیق، یکپارچگی و انسجام می بخشد. بر این اساس، محقق باید عناوین فرعی مقاله خود را با نظمی منطقی از یکدیگر مجزا کرده، ارتباط بخش ها را مشخص نماید. د) تکراری نبودن: از آنجا که هدف پژوهش پاسخ به سئوال هایی است که تا آن زمان دست کم از نظر محقق، پاسخی منطقی برای آن وجود نداشته است، هر پژوهش علمی باید از یک سو به منظور کشف دانش جدید، و از سوی دیگر، برای تکمیل دانش، صورت پذیرد. بنابراین هدف اصلی یک مقاله، کشف یا تکمیل دانش بشری است، نه تکرار دوباره آن با عبارات مختلف. ر) تناسب موضوع با نیازهای فعلی جامعه علمی: هر پژوهش علمی باید نیازهای اساسی جامعه علمی خود را در نظر گرفته، در صدد حل آن مسایل برآید؛ بنابراین از طرح موضوتعاتی که از اولویت تحقیقی برخوردار نیستند و جامعه علمی، بدانها نیاز ندارد، باید احتراز نمود. س) خلاقیت و نوآوری: هر تحقیق علمی زمانی می تواند در ارتقای سطح دانش، موفق و موثر باشد که از فکری بدیع و خلّاق برخوردار باشد. مقالاتی که به جمع آوری صِرف بسنده می کنند، نمی توانند سهم عمده ای در پیشرفت دانش بشری داشته باشند. ص) توضیح مطلب در حدّ ضرورت: از جمله مواردی که محقق در گزارش نویسی پژوهش خود (مقاله) باید بدان توجه کند، پرهیز از حاشیه روی و زیاده گوییِ افراطی است؛ همچنان که خلاصه گویی نباید به حدّی باشد که به ابهام و ایهام منجر شود؛ بر این اساس محقق باید به حدّی مطالب را تبیین کند که مقصود وی برای خواننده، روشن شود و از کلی گویی هم اجتناب شود. ساختار مقاله علمی نوشتن مقاله مستلزم داشتن طرحی مدوَّن است. در گزارش یک تحقیق نه تنها باید ارزش های محتوایی را مراعات کرد، بلکه باید از ساختار روشمندی نیز پیروی کرد. امروزه تحقیقات فراوانی انجام می شود، اما تنها بخش کوچکی از آنها در مقالات منتشر می گردد. یکی از دلایل آن، عدم مهارت محقق در تهیه و تدوین ساختاری مقاله علمی است. به طور کلّی می‌توان ساختار یک مقاله علمی را اینگونه ترسیم کرد: 1. عنوان مقاله و نام مؤلف یا مؤلفان 2. چکیده 3. کلید واژه 4. مقدمه 5. بدنه اصلی مقاله 6. نتیجه گیری 7. منابع و مآخذ در ادامه به توضیح اجمالی هر یک از بخش های یک مقاله علمی می‌پردازیم: 1. عنوان: پختگي عنوان، حاكي از توان علمي نويسنده و عنوان نامناسب ارزش مقاله را كم مي­كند. اين عنوان ناظر به مسأله تحقيق و پرسش اصلي است. همچنين پوشش دهنده­ي واژگان كليدي است. پس بايد گويا و رسا باشد، در عين حال اختصار عنوان،‌يك امتياز است و كلمات بايد بين سه تا هشت كلمه باشد. عنوان نبايد اعم يا اخص از محتواي مقاله يا از روي تعصب باشد. زمان انتخاب عنوان مي­تواند در ابتدا و يا تكميل يا در حین کار یا پس از تکمیل و در انتها باشد و تا آخرین مراحل امکان تعویض داشته باشد. از عناوين كليشه­اي بايد پرهيز شود و در مقالات علمي،‌عنوان باید علمي و به دور از صنايع ادبي و ابهام آميز باشد. 2. چكيده مقاله: در چكيده بايد با استفاده از كلمات متن،‌ عصاره مقاله را در 150 تا 200 كلمه آورده شود. آن خلاصه جامعي از محتواي يك گزارش پژوهشي است كه هدف­ها، پرسش­ها، روش­ها و يافته­هاي پژوهش را به اختصار دارد و اين آيينه پژوهش است و مخاطب را تحريص و تشويق به خواندن مي­كند. اجزاي چكيده شامل دلايل نگارش و بيان مسئله و مشكلي است كه در مقاله مورد توجه قرار گرفته و نظرهاي مختلف پيرامون آن بررسي شده و ادله­ها و شواهد كافي در همان راستا بررسي و نتايج علمي بدست آمده را باز مي­نمايد و بايد از زبان خود پژوهشگر (نه نقل قول) به صورت فعل ماضي آورده شود. در چكيده بهتر است كلمات كليدي هم بيايد. چكيده غير از فهرست يا مقدمه است و جزئي از محتواي مقاله و اجمالي از مطالب تفصيلي آن است و از طريق مطالعة فهرست مطالب، مقدمه و نتايج نوشته مي­شود. در چكيده لازم نيست به منابع و مآخذ، ارجاعي انجام شود و از بيان خطابي، مثال و توضيح مفاهيم پرهيز مي­شود. براي مهارت افزايي در اين رابطه، بهتر است چكيده مقالات علمی مطالعه و مرور شود تا الگويي فرا راه محققان باشد. چكيده در حقيقت بخش کامل، جامع و مستقل از اصل گزارش است پس نبايد پيش از گزارش پژوهش تهيه شود. آسيب ­هاي چكيده نويسي: 1. تبديل چكيده به فهرست: چكيده هرگز مروري بر مباحث اثر تحقيقي و رساله نيست، بنابراين نبايد آن را با گزارش فهرست اثر اشتباه گرفت. 2. تبديل چكيده به طرح مسئله: برخي از افراد، در چكيده به شرح و تفصيل موضوع، مسائل آن و ضرورت بحث از مسئله مي­پردازند كه نادرست است. البته بيان اجمالي مسئله نيز از مباحث چكيده است، اما سهم آن متناسب با سهم حجم چكيده است، نه اينكه اهم مطالب چكيده بر محور بيان مسئله بنا شده باشد. 3. ارجاع به مآخذ: پرداختن به معرفي منابع و مآخذ در چكيده نيز، نادرست است. 4. بيان خطابي: ادبيات چكيده بايد همانند ادبيات رساله يا مقاله باشد. در واقع، استفاده از بيان شعارگونه، عبارت­پردازي خطابه در شأن رساله و مقاله علمي نيست. 3. كليد واژه: كلماتي است برآمده از متن مرتبط با موضوع اصلي مقاله كه خواننده با مطالعه آنها، به محتواي اصلي پژوهش پي مي­برد. در حقيقت، كليد واژه­ها، در حكم موضوعات جزئي مقاله اند كه پس از چكيده مي­آيند. واژگان كليدي به خواننده كمك مي­كند تا پس از خواندن چكيده و آشنايي اجمالي با روند تحقيق، بفهمد چه مفاهيم و موضوعاتي در اين مقاله مورد توجه قرار گرفته است. كليد واژه در مقاله، نقش «نمايه» و در كتاب­ها و پايان نامه­ها، نقش فهرست را دارند. اين واژگان، نماي كلي مقاله را در ذهن تداعي مي­كنند. ميانگين واژه ­هاي كليدي يك مقاله، پنج تا هفت، كلمه است. انتخاب درست كليد واژه­ها به نمايه سازي استاندارد مقاله در پايگاههاي الكترونيكي علمي –پژوهشي كمك مي­كند و دسترسي مخاطبان را به مقاله تسهيل مي­نمايد. كليد واژه­هاي اصلي باید با عنوان و مسأله تحقيق و در حد امكان با سرفصل­ها تناسب داشته باشد. 4.مقدمه: يكي از بخش­هاي مهم مقاله علمي و روزنه اي براي ورود خواننده به دنياي درون مقاله و در حكم نقشه راه است. وظايف اصلي مقدمه، روشن ساختن موضوع، مشخص نمودن هدف و به­دست دادن طرح و نقشه ارايه مطالب است.در مقدمة مقاله، مسئله تحقيق و ضرورت انجام آن و اهداف آن از نظر بنيادي و كاربردي به صورت مختصر بيان مي­شود و از ذكر جزئيات پرهيز مي­شود. معمولاً داوران و ارزيابان براي شناخت قوت علمي مقاله، تنها به مقدمه و نتيجة آن نظر مي­كنند، بنابراين بايد آن را دقيق و مناسب متن مقاله بنويسيم. هدف اصلي يك مقدمه حرفه­اي، پاسخ به پرسش­هايي چون: اين تحقيق چه اهميتي دارد؟ چه كساني از آن بهره­مند مي­شوند؟ چه نيازي به حل اين مسأله داريم؟ و چه انگيزه­اي باعث شد تا اين مقاله نوشته شود؟ در واقع يك مقدمه خوب شامل توضيح درباره پيشينه تحقيق، ضروت­ها، روش، ساختار، مباحث و منطق حاكم بر فصول است و اينكه چرا اين تحقيق ادامه منطقي گزارش­هاي پيشين است. مقدمه نبايد مفصل و طولاني باشد بهتر است حداكثر دو صفحه يا يك ششم كل مقاله باشد. سير نگارش مقدمه هم از مطالب عام به خاص است. از جنبه­هاي كلي شروع مي­شود و رفته رفته به بخش­هاي تخصصي­تر مي­پردازد. 5. متن اصلی و بدنه مقاله: قسمت اصلي مقاله است كه در آن به سئوالات تحقيق به طور تفصيلي پاسخ مي­دهد. پس تا زماني كه محقق مسأله خود را حل نكرده و يا به آن نزديك نشده، نبايد اقدام به نگارش كند. عبارات بدنه بايد مستند به منابع معتبر و مستدل به برهان باشد و از آوردن عباراتي كه در درستي آنها شك دارد، پرهيز نمايد. تعيين محورهاي داخلي در بدنه مقاله، ارتباط و انسجام منطقي در بين قسمت­هاي مختلف را تقويت مي­نمايد. در تعيين عناوين داخلي مقاله مي­توان از سئوالات فرعي كمك گرفت و هر كدام از عناوین داخلي مي­توانند پاسخ به يك سئوال فرعي باشند. در صورت نياز مي­توان عنوان­هاي داخلي را به موضوعات عناوين جزئي­تر تبديل كرد و به سئوالات ريزتر و ساده­تر كه پاسخ آنها، تنها به چند پاراگراف نياز دارد، رسيد. حجم مقاله نيز به نوع مجله و سفارش دهندة آن بستگي دارد؛ امّا بهترين مقاله، نوشتاري است كه با كمترين كلمات، بيشترين محتواي علمي را توليد و به حل مسأله­اي بي­انجامد. جمله­هاي ساده، گويا و صحيح از ضروريات يك متن علمي است. اگر جملاتي از متن مقاله به لحاظ دستوري يا علمي استوار نباشد تأثير ناخوشايندي به مخاطب و اعتماد او گذارده و كل مقاله را زير سوال مي­برد. پس تنها مهارت در جمله سازي و عبارت پردازي براي توليد يك مقاله علمي كافي نيست بلكه بايد چينش صحيح جملات و تركيب درست آنها را آموخت و گام نخست در اين ميسر، نگارش پاراگرف­هاي استاندارد است. پاراگراف، بخش كوتاهي از يك متن است كه درباره يك موضوع جزئي سخن مي­گويد هر پاراگراف با يك جمله اصلي شروع مي­شود و همان جمله بايد حاوي ايده­ي اصلي پاراگراف باشد. در ادامه جملات توضيحي خواهند آمد كه هر كدام ادامه منطقي جمله قبل است. همچنين هر پاراگراف بايد از استقلال نسبی برخوردار و مانند يك يادداشت كوچك باشد. شمار كلمات هر پاراگراف، زير 150 كلمه است. هر بند (پاراگراف) نبايد طولاني باشد و به مطلبي مهم بيفزايد. در ابتداي هر بند از حروف «واو« يا «كه» كه حروف ربطند و نشان مي­دهد، بند مستقلي نيست استفاده نمي­شود. افزون بر استدلال و تأملات محقق، لازم است هر مقاله­اي با مجموعه­اي از آثار مرتبط با موضوع خود، در ارتباط باشد از اين رو سعي مي­شود با نقل و قول مستقيم يا غير مستقيم (بازنويسي، تلخيص) اين ترابط علمي برقرار شده و از منابع معتبر دست اول استفاده شود. البته ارجاعات محقق نبايد به قدري زیاد باشد كه تحليل نگارنده را كم رنگ نمايد. ناگفته نماند كه اشاره به نظريات رقيب در حل مسأله، نقد مستند و مستدل آنها با بيان نظريه برگزيده و دفاع از آن، عمده­ترين مباحث بدنه يك مقاله است. بنابراين بايد از هرگونه بحث مفصل در تحليل پيش­فرض­ها، مباني و مباحث مقدماتي پرهيز شود و در صورت نياز به يك مطلب فرعي، آن را در پاورقي ذكر كرد. توجه داشته باشيم كه در ارزيابي مقالات، معمولاً به اعتبار علمي منابع و كفايت ادله و صحت نتايج آن معطوف مي­شوند. 6. نتيجه گیری: در اين قسمت توصيف كلامي مختصر و مفيدي از آنچه به­دست آمده، ارايه مي­شود. در حقيقت بايد مشخص شود كه مقاله به روشن شدن مسئله چه كمكي كرده است. بنابراين دستاوردها و حاصل پژوهش، بدون بيان ادله و شواهد در بخش پاياني بيان مي­شود. نتيجه برخلاف چكيده متضمن تعريف و بيان مسأله، ضرورت تحقيق، ذكر ادله و ديدگاه­هاي رقيب نيست. نتيجه نشان مي­دهد كه مقاله حاضر چه نوآوريهايي داشته و چه مشكلي را حل نموده است. بر حسب اهميت آنها، روش متداول بيان نتايج، آن است كه ابتدا مهم­ترين و سپس يافته­هاي كم اهميت ­تر ارائه مي­شود. توجه داشته باشيم كه مقاله گزارش مستند و مستدل از تحقيق است اما نتيجه مقاله، گزارش نتايج تحقيق بدون ذكر استدلال، استناد و ارجاع است. نتيجه مقاله در حقيقت، پاسخ به سئوالاتي است كه از ابتدا طرح شده و اين نتايج، يافته­هاي مستدل و مستند و در متن مقاله است بنابراين از هرگونه عبارت پردازي و ادعاي به اثبات نرسيده، بايد شديداً خودداري نمود. نتايج معمولاً مبتني بر ترتيب منطقي پرسش­ها يا فرضيه­ها و نيز وابسته به تأييد يا تأييد نشدن فرضيه­هاست و ترتيب بيان نتايج نيز بر حسب ترتيب تنظيم سوال­ها و فرضيه­هاي آنها است. تبصر: چنانچه مقاله پیوست یا ضمایمی داشته باشد، قبل از منابع و مآخذ قرار می­­گیرد. 7. منابع و مآخذ: اعتبار علمي مقاله به مستند و مستدل بودن آن است. ارائه فهرست كاملي از مراجع مقاله با رعايت اصل امانت­داري و اخلاق پژوهشي مورد انتظار است. نخستین چیزی که درباره استناددادن در متن باید مشخص بشود، این است که: چه چیزی باید مستند گردد؟ موارد استنادآوردن را به شرح زیر می‌توان بیان کرد: الف) باید اندیشه هایی را که به دیگران تعلق دارند، مشخص کرد و با ذکر مأخذ نشان داد که از آنِ چه کسانی می باشند (امانت داری)؛ ب) هر زمان که افکار و اندیشه هایی با چهارچوب فکری کسان دیگری همخوانی دارند، موارد را باید با ذکر منبع مشخص کرد؛ ج) هر زمان که نظریه، روش یا داده ای موردبحث قرار می گیرد، منبع آن را باید ذکرکرد تا اگر خواننده خواست اطلاعات بیشتری درباره آن کسب کند، بتواند به آن مراجعه کند؛ د) باید نقل قول هایی را که از یک متن به صورت مستقیم و بدون دخل و تصرف، داخل گیومه آورده می شود، مستند ساخت. بنابراین اطلاعاتی که برای خوانندگان، اطلاعات عمومی به حساب می آیند، لازم نیست مستند شوند. نویسنده، تنها در صورتی می تواند به آثار خود ارجاع، دهد که این ارجاع برای مطالعه بیشتر باشد و نقل از خود، معنا ندارد. همچنین در استنادکردن، حتی الامکان باید به منبع مستقیم یا ترجمه آن استناد کرد. تنها زمانی به منابع دیگران استناد می شود که محقق دسترسی مستقیم به اصل اثر را نداشته باشد که در آن صورت باید مشخص کرد که آن مطلب از یک منبع دست دوم گرفته شده است. ارجاعات در دو بخش پاورقی و منابع به شکل زیر صورت می­گیرد: الف) زيرنويس (پاورقي) توصيفي توضيحات اضافي يا اصطلاحي كه نمي­توان براي حفظ انسجام متن، آن را درون متن آورد، مي­توان زير صفحه با مشخص كردن شماره بيايد. ‌توضيحات بايد حتي الامكان خلاصه باشد. ترجمه آيات و روايات در متن فارسي بيايد و در صورت نياز مي­توان متن عربي را در پاورقي آورد. كلمه­هاي بيگانه در داخل متن حتماً بايد به فارسي نوشته شود و صورت خارجي آنها در پاورقي بيايد اينها در مورد اصطلاحات تخصصي يا نام اشخاص است در موارد ضروري كه بايد نام خارجي در متن بيايد بايد در كنار صورت فارسي داخل پرانتز نوشته شود. توجه كنيم درهر متن يكبار معادل انگليسي آوردن آن واژه كفايت مي‌كند. ب) ارجاع در منابع محقق بايد در پايان مقاله، فهرستي از منابع و مآخذي كه در متن به آنها استناد كرده است را به ترتيب حروف الفبا بياورد. تنها منابعي مي­آيد كه در متن از آنها استفاده شده است. در ذكر منبع حداقل پنج دسته اطلاعات، ضروري به نظر مي­رسد: 1- نام خانوادگي و نام مؤلف يا مؤلفان 2- تاريخ انتشار اثر 3- عنوان اثر 4- نام شهر 5- نام ناشر. (البته اگر كتاب تجديد چاپ شده باشد، شماره چاپ آن هم مي­آيد) جداسازي اين اطلاعات با نقطه و جداسازي اجزاي مختلف هر يك با ويرگول (،) است. روش ارجاع به منابع در متن و پایان مقاله 1. آدرس­دهی مقاله باید به روش پا­نوشت (پاورقی) و با ذکر نام منبع، شماره جلد و صفحه­ای که مطلب مورد نظر از آن نقل شده انجام شود و مشخصات کتاب­شناسی در فهرست منابع انتهای مقاله قرار گیرد. 2. تنظیم فهرست منابع در پایان مقاله به ترتیب ذیل می­آید: برای درج مشخصات کتاب: نام کتاب، نام و نام خانوادگی نویسنده، ترجمه یا تصحیح یا تحقیق: نام و نام خانوادگی مترجم، مصحح یا محقق، شهر محل انتشار، انتشارات، نوبت چاپ، سال نشر. برای درج مشخصات نشریات: نام مقاله، نام و نام خانوادگی نویسنده، نام نشریه، شماره، محل نشر، سازمان یا موسسه یا ارگان منتشر­ کننده، تاریخ انتشار. آیین نگارش الف) متن علمی تا حدّ ممکن باید مختصر و مفید باشد. به همین جهت لازم است از آوردن نقل قول های غیرضروری و حجم افزا، تفنن های شاعرانه و ذوقی، بیان های عاطفی واحساسی و گزافه نویسی اجتناب شود. ب) از آوردن عبارت های مبهم، مغلق و پیچیده و واژه های نامأنوس باید احتراز گردد. ج) باید از ذکر بندهای طولانی و جمله های بلند خودداری شود. د) مطالب باید ساده، روان، جذاب و به گونه ای صریح و روشن بیان گردد. ر) در نقل مطالب، ضروری است امانت داری را با ذکر مشخصات دقیق منبع رعایت نمود. هر چند در این باب نباید به دام افراط و تفریط - که حمل بر فضل فروشی یا سهل انگاری است- افتاد. ش) هر بخش از نوشته که شامل یک اندیشه و مطلب خاصی است، باید در یک بند (پاراگراف) آورده شود. ص) باید از به کاربردن کلمات مترادف به جهت افزایش حجم اجتناب شود. ط) باید از به کاربردن افراطی حروف اضافه و حروف ربط در متن پرهیز گردد. ع) باید از به کاربردن تعبیرهای نامناسب و عامیانه و استعمال الفاظ ناروا، رکیک و غیراخلاقی احتراز شود. نكات پیشنهادی درباره تايپ مقاله امروزه تقريباً اكثر مجلات علمي، مقالات خود را به صورت تايپ شده مي­پذيرند. از اين رو بيان برخي از اصول تايپ مفيد فايده است: الف) عنوان مقاله در وسط سطر و با فاصله چهارسانتي­متر از بالا با قلم يا فونت شماره 16 تايپ مي­شود. ب) نام مؤلف در زير عنوان و در وسط سطر و با فاصله 5/1 سانتي­متر با قلم ترافيك شماره ده تايپ مي­شود. ج) رتبه علمي و محل خدمت مؤلف يا مؤلفان با علامت ستاره يا شماره در پاورقي همان صفحه با قلم لوتوس نازك شماره دوازده كه متناسب با قلم پاورقي است، تايپ مي­گردد. د) متن مقاله با قلم لوتوس نازك، شماره چهارده تايپ شده و ابتداي هر پاراگراف يا بند با كمي تورفتگي (اشپون) با فاصله 5/0 سانتي­متر آغاز مي­گردد. ز) فاصله بين سطرهاي متن 5/1 سانتي­متر و فاصله آنها از عنوان­هاي فرعي دو سانتي­متر است. ح) فاصله حاشيه صفحه­ها از هر طرف دو سانتي­متر و از بالا و پايين نيز دو سانتي­متر و فاصله آخرين سطر با پاورقي يك سانتي­متر است. ط) نقل قول مستقيم در داخل گيومه با قلم لوتوس نازك شماره دوازده تايپ مي­گردد. س) شماره صفحات در گوشه سمت چپ و بالاي صفحه تايپ مي­گردد. ك) مقاله فقط بايد بر يك روي صفحه تايپ شود. ل) در تايپ مقاله بايد از بكار بردن قلم­هاي متنوع و متفاوت پرهيز كرد. نکات ویرایشی از آنجا که در جملات مکتوب، عواملی همچون مکث، تکیه، آهنگ و لحن کلام یا اشاره ها -که در سخن گفتن استفاده می شود- وجود ندارند تا گوینده را در انتقال مقصودش یاری دهند، برای رفع ابهام و روشن ترکردن مقصود نویسنده و روان خواندن نوشته، از علایم نقطه گذاری استفاه می شود. استفاده از علایم ویرایش، بیشتر تابع لحن کلام و سبک نویسنده است، با وجود این، گاهی از اصول و قواعدی پیروی می کند که سعی می شود موارد مهم آنها بیان گردد. 1. ویرگول (، ): ویرگول نشانه مکث کوتاه است که با توجه به نوع متن و نوع مخاطب، برای درست و روان خواندن نوشته، در حد اعتدال به کار برده می شود. در برخی موارد استفاده از آن ضرورت دارد که به برخی از آنها اشاره می گردد: الف) در بین دو کلمه که احتمال دارد خواننده آنها را به هم اضافه کند: امام، امت اسلام را زنده کرد. ب) در دو طرف عطف بیان و بدل نیز معمولاً به کار می رود: شریعتمداری، مدیر مسئول روزنامه کیهان، درباره مسائل جاری گفت... ج) بین چند کلمه یا گروه که در کنار هم بیایند و از نظر دستوری دارای یک نقش باشند، از ویرگول استفاده می شود و دو واحد آخری با «و» به هم عطف می شوند: مردی مؤدب، فروتن، مهربان و نیکوکار بود. د) میان عبارت ها و جمله های غیرمستقل یا وابسته: معمولاً پیش مردم ظاهربین، دانشمند واقعی کسی است که... ر) برای جداکردن اجزای آدرس ها: قم، بلوارامین، روبروی راهنمایی و رانندگی، مؤسسه پژوهشی حوزه و دانشگاه. س) برای جداکردن ارقام در جمله: به این موضوع در صفحه های 70، 95، 115 و 420 اشاره شده است. ص) بعد از کلمه ها و عبارت های ربطی مانند: با این همه، به هر حال و... و قیدی، مانند: اولاً، ثانیا، بلی، خیر و... 2. نقطه ویرگول (؛): نقطه ویرگول برای مکث های طولانی تر و حدّفاصل بین ویرگول و نقطه است و به نقطه نزدیکتر است که موارد کاربرد آن به شرح زیر است: الف) قبل از کلمه ها و عبارت های توضیحی مانند: (مثلاً، یعنی، اما و... ) اگر به مفهوم جمله قبل برگردد: شیخ الرئیس گفته است که: «از گاو می ترسم؛ برای اینکه گاو شاخ دارد و عقل ندارد»؛ یعنی اینکه از قدرتمند کم عقل باید گریخت. ب) اجزای وابسته به یک موضوع کلّی، هرگاه به صورت جمله های متعددِ ظاهرا مستقل بیان شود: فراق، کوه را هامون کند؛ هامون را جیحون کند؛ جیحون را پرخون کند؛ پس با این دل ضعیف چون کند؟ ج) هرگاه در بین اجزای قسمت های مختلف یک جمله، ویرگول های متعدد به کار رفته باشد، نقطه ویرگول برای جدا کردن مجموعه آن قسمت ها از یکدیگر به کار می رود: محمد، احمد، حسن؛ علی و محمود را زدند. د) هرگاه موضوع یک جمله کامل، فهرست وار دسته بندی شده باشد، پس از پایان هر دسته، نقطه ویرگول، و در آخرین دسته، نقطه می آید؛ مانند: ساختمان واژه های فارسی، چند صورت است: 1) ساده: گل، دل، خرد؛ 2) پیشوندی: همدل، بینوا، نادان؛ 3) پسوندی: کارگر، شنونده؛ 4) مرکب: گلخانه، دلنواز، سخنگو؛ 5) گروهی: بی دست و پا، آب از سرگذشته. 3. نقطه (. ): نشانه مکث کامل است که در پایان جمله های خبری و امری می آید و موارد کاربرد آن به شرح زیر است: الف) پس از توضیحات پاورقی ها، جدول ها، نمودارها. ب) در پایان جمله و پس از ذکر مشخصات منابع که در متن استناد شده است؛ مانند: (مطهری، 1377، ص 25). ج) برای مشخص کردن حرف های اختصاری، لازم است پس از هر حرف (به جز حرف آخر) نقطه گذاشته شود؛مانند: ه. ق (هجری قمری)، ق. م (قبل از میلاد) 4. دونقطه (:): نشانه توضیح است و به جای کلمه ها و عبارت های توضیحی (نظیر، مانند، مثل، ازقبیل و... ) به کار می رود، بدین معنی که آنچه بعد از دونقطه آمده توضیح مثالِ قبل است؛ مانند: تنها ره سعادت: ایمان، جهاد، شهادت. الف) قبل از نقل قول ها دو ْنقطه می آید: او در کتاب خود گفته است: «شما بودید که رفتید... ». ب) برای جداکردن رقم های جزئی از کلی نیز از دونقطه استفاده می کنند (در متن های فارسی رقم کلی در سمت راست و رقم جزئی سمت چپ می آید)، مثلاً جلد سوم صفحه چهل و یک، را به صورت، «3:41» نشان می دهند. ج) گذاشتن دونقطه پس از عنوان های کتاب، مقاله، عنوان اصلی، فرعی و امثال آن لازم نیست. 5. علامت سؤال (؟): در پایان جمله های پرسشی مستقیم، علامت سؤال می آید؛ همچنین موارد دیگر استفاده از علامت سؤال عبارت است از: الف) پس از جمله های استفهام انکاری: چه کسی می داند چه خواهد شد؟ ب) بعد از کلمه ها یا عبارت هایی که به جای جمله پرسشی بیایند: کدام بهتر است: علم یا ثروت؟ ج) برای بیان مفهوم تردید یا استهزا این علامت در داخل پرانتز (؟) استفاده می گردد: آقای محمدی، استاد نمونه دانشگاه تهران (؟) به مشهد رفته است. د) هرگاه چند جمله سؤالی پشت سر هم قرار گیرند، معمولاً در پایان تک تک آنها نشانه پرسش می آید: هیچ معلوم نیست از کجا آمده اند؟ چه آورده اند؟ به کجا می روند؟ ر) اگر در ضمن جلمه خبری، جمله ای پرسشی نقل شود، باید جمله پرسشی حتما در داخل گیومه قرار گیرد: طفیلی را پرسیدند که «اشتها داری؟»؛ گفت: منِ بیچاره در جهان همین متاع دارم. 6.گیومه «»: نشانه ای است که برای «مشخص کردن» در موارد زیر به کار می رود: الف) هرگاه عین عبارت نویسنده یا گوینده ای نقل شده باشد: او پرسید «آیا کتابخانه ملی را دیده ای؟» ب) هرگاه برای تأکید یا به دلیل دیگر خواسته شود کلمه یا عبارتی در متن مشخص و متمایز شود مانند: گفتم «کتاب» را بیاور. ج) آوردن عنوان مقاله ها، سخنرانی ها، فصل ها، مجله ها، اشخاص، کتاب ها و... در متن- جایی که در چاپ حروف کج (ایرانیک) به کار نرفته- در داخل گیومه می آید. 7. پرانتز (): برای جداکردن توضیح های نسبتا اضافی به کار می رود؛ توضیح هایی از قبیل: الف) عبارت های تکمیل کننده و توضیح دهنده: امامان معصوم علیهم السلام احکام دینی را گاهی از راه الهام (نه وحی که خاص پیغمبر است) می گرفتند. ب) معنای لغت ها و کلمه ها: جلد پنجم و ششم فرهنگ معین به اعلام (اسم های خاص) اختصاص دارد. ج) تاریخ ها: صائب (986-1081 ه ق) از برجسته ترین شاعران سبک هندی است. د) ذکر مثال ها: روش های تحقیق به کار گرفته شده (مثل پیمایشی) در متن... ر) ارجاع ها و ذکر منابع در متن: (جوادی آملی، 1377، ص 54). س) برای آوردن علایم اختصاری در متن: (ق. م)؛ (ره) 8. خط فاصله (-): نشانه جداسازی است و بیشتر در دو طرف جمله یا عبارت معترضه می آید تا آن را از متن اصلی جمله جدا کند، خط فاصله در جداکردن، از ویرگول قوی تر و از پرانتز ضعیف تر است؛ به این معنی که خواننده حتما مطلب بین دو ویرگول را باید بخواند، ولی مطلب دو خط فاصله را می تواند نخواند. تفاوت آن با پرانتز در این است که عبارت بین دو خط فاصله، جزء جمله به شمار می رود و در روال طبیعی جمله می توانیم آن را بخوانیم، ولی عبارت داخل پرانتز، توضیحی زاید بر متن است و ممکن است از نظر ترتیب کلمات به گونه ای نباشد که بتوانیم آن را بخوانیم: نهضت بیداری مسلمان ها در بسیاری از کشورهای اسلامی - برخلاف آنچه که تصور و تبلیغ می شود- فرزند انقلاب نیست، برادر آن است. الف) در آغاز بندهای کوتاه فرعی که بدون شماره گذاری یا دسته بندی عددی و حرفی بعد از دو نقطه قرار می گیرند: کارمند خوب کسی است که: - اهداف کارش را بداند؛ - نیازهایش را بشناسد و... ب) برای پیونددادن یک ترکیب دو وجهی: فرهنگ ایرانی-اسلامی؛ قطار تهران-مشهد ج) به معنی «تا» در بین دو عدد: ساعت 9-8 درس دارم. شیوه ارزشیابی مقالات علمی سیر منطقی، انسجام، قوّت علمی و صحت نوشتاری بدنه‌ی مقاله 12 نمره موضوع و عنوان مقاله 1 نمره چکیده 1 نمره کلید واژه 0/5 نمره مقدمه 1 نمره نتیجه‌گیری 0/5 نمره فهرست منابع و مآخذ و پاورقی‌ها 2 نمره امور شکلی 2 نمره
موضوعات مرتبط: عمومی مطالب

تاريخ : شنبه اول اسفند 1394 | 2:50 | نویسنده : سيد سجاد اطهر موسوي تبتي | نظر Comment

يمن را درياب

 

ايها الناس کجائيد يمن را درياب

آتش ظلم روان است چمن را درياب

 

 

دوستداران عليؑ شير خدا ، کشته شدند

عاشقان حرم نور خدا، کشته شدند

 

 

در غم و تشنه لبي خون شده قلب و جگر است

ارض صنعا و عدن کرب و بلاي دگر است

 

 

سازمان ملل هم ترس دروني دارند

از ستم هاي نظر نيک شگوني دارند

 

 

سازمان ملل متحدو سنجيدم

شعر اقبال را امروز درست فهميدم

 

 

دست اين طوطئة شوم يد امريکاست

هدف دشمن دين ملت پاک صنعا است

 

 

ساکن ارض حرم وارث قابيل شدند

مَلِک و جنگده ها ابرهه و فيل شدند

 

 

سنگ بردارو بريم مثل ابابيل شويم

دست در دست بدهيم حامئ هابيل شويم

 

 

مرگ ر پيرو امريکه و همدستانش

مرگ بر اسرئيل و سعودي و همپيمانش

 

 

همزبان، همدل و همجان شدن مي خواهد

کمک از اهل جهان اهل يمن مي خواهد

 

آتش ظلم روان است ، چمن را درياب

ايها الناس بيائيد ، يمن را درياب

 

کلام: سید سجاد (اطہر) موسوی تبتی



موضوعات مرتبط: عمومی مطالب

تاريخ : یکشنبه سوم خرداد 1394 | 19:52 | نویسنده : سيد سجاد اطهر موسوي تبتي | نظر Comment

يمن مي سوزد

 

 

آه اي اهل گلستان، يمن مي سوزد

روشن است آتش سوزان، يمن مي سوزد

خوانخواران جهان دست به هم پيوسته

راه انداخته طوفان، يمن مي سوزد

پشت اين حرکت شومين فلان ابن فلان

هست امريکه نادان، يمن مي سوزد

 

 

دست بردار زجنگ و، دم انسان مريز

دست بردار زجنگ و، خون طفلان مريز

دست بردار زجنگ، آبروي مردان مريز

اي يهود بني نجران ، يمن مي سوزد

دست بردار عربستان، يمن مي سوز

 

 

طبق فرمان خداوند تو حد خواهي خورد

لعنت خلق خدا را به عدد خواهي خورد

از همه انس و جان مشت و لگد خواهي خورد

دست امريکه شيطان، يمن مي سوزد

دست بردار عربستان يمن مي سوزد

 

 

اف به نادانيت، بازيچة نيرنگ شدي

چشم خود بستي سپس وارد اين جنگ شدي

بهر اسلام جهاني سبب ننگ شدي

هست فرياد مسلمان، يمن مي سوزد

دست بردار عربستان يمن مي سوزد

 

 

 

کلام: سید سجاد اطہر موسوی تبتی


موضوعات مرتبط: عمومی مطالب

تاريخ : یکشنبه سوم خرداد 1394 | 19:50 | نویسنده : سيد سجاد اطهر موسوي تبتي | نظر Comment


موضوعات مرتبط: عمومی مطالب

تاريخ : سه شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1394 | 15:9 | نویسنده : سيد سجاد اطهر موسوي تبتي | نظر Comment

http://resalaat.ir/images/NewsImages/9936.jpg

اداره هنر و رسانه خبر داد: برگزاری شب شعر "جمعیت عشق" در حمایت از مردم مظلوم یمن دومین شب شعر "جمعیت عشق" در حمایت از مردم مظلوم یمن عصر روز پنج‌شنبه 24 اردیبهشت‌ماه 1394 در سالن همایش‌های دفتر تبلیغات اسلامی مشهد برگزار گردید. به گزارش رسالات، همزمان با شهادت امام موسی‌بن جعفر علیه‌السلام و در آستانه‌ی عید مبعث رسول معظم اسلام حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم، دومین شب شعر «جمعیت عشق» در حمایت از ملت مظلوم یمن توسط انجمن شعر طلاب دفتر تبلیغات اسلامی خراسان رضوی و همکاری محفل شعر آفتابگردان‌های شهرستان ادب و سازمان فرهنگی تفریحی شهرداری مشهد در محل سالن همایش‌های دفتر تبلیغات اسلامی مشهد برگزار گردید.

در این جلسه که با حضور رئیس اداره کل فرهنگی تبلیغی دفتر تبلیغات اسلامی مشهد جناب حجت‌الاسلام والمسلمین عیسی‌نژاد و بیش از یکصد تن از اقشار مختلف مردم تشکیل شد، 26 نفر از شاعران خراسانی و 3 تن از شاعران غیرایرانی (پاکستانی و افغانی) به شعرخوانی درباره‌ی مظلومیت و پایداری مردم یمن و محکومیت آل سعود پرداختند. در این همایش اساتیدی چون غلامرضا شکوهی، محمد کاظم کاظمی، محمدعلی صفری زرافشان، مجید نظافت، سید حسین سیدی و سید سجاد اطهر موسوی تبتی از پاکستان به قرائت اشعار زیبای خود پرداخته و به جلسه گرمی خاصی بخشیدند.

حجت‌الاسلام عدالتی مجد، دبیر انجمن شعر طلاب خراسان در حاشیه‌ی این جلسه بیان داشت: شاعران خراسانی ما که در جریان تجاوز اسرائیل غاصب به غزه درخشیدند اینک برای مظلومان یمن فریاد شاعرانه برآورده و به خلق آثاری درباره‌ی دفاع از مقاومت قهرمانانه‌ی یمنی‌ها پرداخته‌اند. وی افزود: شاعران ما امروز با رهنمودهای مقام معظم رهبری به مضامین اجتماعی و انقلابی می‌پردازند و انجمن‌های ادبی فعال در سطح شهر مشهد با نگاهی عمیق به مسائل جاری و در حال وقوع منطقه و پس از راهپیمایی مردمی که روز جمعه‌ی هفته‌ی گذشته برگزار گردید فریاد مظلومیت شهدا و مردم یمن را به گوش جهانیان رساندند. در این جلسه استاد مجید نظافت که به عنوان کارشناس ادبی اجرای شب شعر را بر عهده داشت، حجت‌الاسلام والمسلمین محمدعلی صفری زرافشان که در سال‌های دفاع مقدس در جبهه‌ها به شعرخوانی پرداختند را یکی از مفاخر ادب استان خراسان معرفی کرده و پیشنهاد کرد که از این استاد پیشکسوت شعر و ادب طی مراسمی تجلیل به عمل آید.


موضوعات مرتبط: عمومی مطالب

تاريخ : سه شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1394 | 15:1 | نویسنده : سيد سجاد اطهر موسوي تبتي | نظر Comment

شوق پرواز

علم   سے   ارزشِ    انسان    ھویدا   ہوجائے

صرف دعوی   ہو   تو   اک  موڑ پہ رسوا ہوجائے

نہیں گرتا ہے کبھی قعر مذلّت میں وہ شخص

نورِ دانش سے نگہ جس کی بھی بینا ہوجائے

رھو     ارباب  حقیقت   سے   سدا   پیوستہ

قطرہ دریا  سے  جو مل جائے تو دریا ہوجائے

متواضع ہو تو  محفل ہی تمہیں  ڈھونڈے گی

اور خودبیں ہو تو محفل میں بھی تنہا ہوجائے

بحر سے گھونٹ بھی بھرنے کا سلیقہ جانو

حیف ہے قلبِ سمندر میں بھی پیاسا ہوجائے

شوق  پرواز   اگر   ہے   تو   اے  شاھین نظر

نقطۂ   اوج   پہ   تیرا   بھی   بسیرا  ہوجائے

سوئے محبوب تجھے لیکے  چلے  وعدۂ دید

قلّۂ   عشق  پہ روشن  جو   ستارا  ہوجائے

درد    سے    درد     کو    آرام   دلانے والے

یہ  ھنر  ہے   تو   ہمارا   بھی  مداوا ہوجائے

وسعتِ  فکر ،  مسیحا کا کرم ہے اطہرؔ

یہ وہاں ہوگی جہاں ان کا اشارا ہوجائے


موضوعات مرتبط: عمومی مطالب

تاريخ : سه شنبه دوازدهم اسفند 1393 | 17:37 | نویسنده : سيد سجاد اطهر موسوي تبتي | 2 نظر Comment

مدعيان دروغين امروز در شکل هاي گوناگوني در جامعه ما فعاليت ها را انجام مي دهند، چنانچه ما در پست قبلي به راه هاي شناخت مدعيان و روش فعاليت هاي مدعيان اشاره کرديم والان ميرسيم به اين نکته که چه طوري مي توانيم از افتادن در دام اين مدعيان دروغين در امان بمانيم . چون اصولا براي هر مرضي پيشگيري و درماني وجود دارد ، ما قبلا از پيشگيري اشاره کرديم والان هم چند نکته در خدمت عرض ميکنيم که از يه لحاظ پيشگيري است و هم از يه لحاظ درمان محسوب ميشود.

مطالب را در ادامه مطلب ملاحظه فرمائيد


موضوعات مرتبط: عمومی مطالب

تاريخ : پنج شنبه پانزدهم اسفند 1392 | 5:28 | نویسنده : سيد سجاد اطهر موسوي تبتي | 7 نظر Comment

برای ثابت قدم موندن بر دین در اخر الزمان ہر وقت دعای غریق بخونید، تا ایمان تان دزدیدہ نشود۔ مطلبی کہ اینجا مینویسم را اگہ فرصت داشتی بخونید ، اگہ مفید واقع نشد ضرری ہم ندارد۔

کار های مدعیان دروغین برای جذب متمهدین:

مدعيان دروغين بسته به موقعيت، امكانات و اهداف خود، هم از روش فردي ـ چهره به چهره ـ و هم از روش‌هاي سازماني ـ با تعيين سرگروه‌ها و حلقه‌هاي رابط ـ به جذب پيرو و مريد مشغولند. و براي جذب متمهدين کارهائي مي کنند که:

بقیہ را در ادامہ مطلب بخونید لطفا


موضوعات مرتبط: عمومی مطالب

تاريخ : یکشنبه یازدهم اسفند 1392 | 16:8 | نویسنده : سيد سجاد اطهر موسوي تبتي | 2 نظر Comment
.: Weblog Themes By RoozGozar.com :.